Manneke Pis is maar een halve meter hoog. Het is een manneke met vele verhalen, hij is min of meer de mascotte van Brussel en staat op de hoek van de Stoof- en de Eikstraat. In 1388 stond hier al een beeldje: Julianekensborre. Dat beeldje bestaat niet meer en er is ook geen plaatje van, zodat men niet weet of deze persoon wel/niet piste. Dat staat wel in een archiefstuk uit 1452. Bij speciale gelegenheden plaste hij bier of wijn, wat gebruikelijk was aan het Bourgondische hof. In 1619 werd de plassende fontein compleet vernieuwd. Het beeldje werd geplaatst op een pijler die 6 voet hoog was. Tijdens het bombardement werd het mannetje weggehaald en later weer teruggeplaatst. Boven zijn hoofd werd een psalmtekst geplaatst.
Gedurende de jaren werd het beeldje vaak door vandalen en grappenmakers van zijn voetstuk gehaald. In 1745 werd hij zelfs door de Engelsen ontvoerd, maar zij werden gepakt. Ook Franse grenadiers wilden het beeldje roven. Koning Lodewijk V hield de daders aan, gaf het beeldje terug en schonk een tenue van goudbrokaat voor het mannetje. Hij kreeg ook de orde van de Heilige Lodewijk. Zo werd een rel voorkomen. In de nacht van 4 op 5 oktober verdween het beeldje opnieuw. Het werd pas in november gevonden. Een 33-jarige dwangarbeider had het als schroot willen verkopen. Hij had het in stukken gebroken en verstopt. De beste man werd aan de schandpaal geplaatst en gebrandmerkt. De brokstukken werden weer aan elkaar gesmeed. In 1955 en 1957 werd het manneke naar Antwerpen ontvoerd. Voor een goed doel. In 1965 werd ie opnieuw gestolen. Men vond een stuk van het been terug in het Brussels Kanaal, maar niet het lichaam. Intussen was er een nieuw beeld gegoten, dan nu nog steeds in de Stoofstraat staat. Het originele beeld staat weer compleet in het Broodhuis. De replica werd in 1978 gestolen door een studentenvereniging. Als straf moesten ze een nieuw kostuum voor hem maken. Hij heeft inmiddels heel wat kostuums. Veel daarvan staan in een speciaal museum (het zijn er meer dan 1000) anderen ook weer in het Broodhuis.
Er doen verschillende sagen de ronde. De belangrijkste is wel dat een klein jongetje, Juliaan genaamd, een lont uitgeplast zou hebben en zo de stad zou hebben gered van de ondergang. Het meest waarschijnlijke verhaal is dat Manneke Pis werd gemaakt als eerbetoon aan de vele leerlooierijen die zich in de buurt van de Stoofstraat bevonden. Men gebruikte de urine van jonge kinderen voor de verwerking van het leer.
In verschillende Belgisch maar ook Nederlands plaatsen staan urinerende persoontjes. Hij heeft inmiddels een officiele aankleder. Bij elke denkbare gelegenheid kleedt men hem dan ook aan. Kort geleden, in 2023, zijn koning Willem Alexander en koningin Maxima in Brussel op staatsbezoek geweest. Zij schonken Manneke Pis en prachtig Oranje kostuum.
Dit gedeelte van Brussel is natuurlijk best wel toeristisch. Er zijn dan ook veel toeristenwinkeltjes, chocoladezaken en zaken die de heerlijke Vlaamse frieten verkopen. Het is de moeite waard om hier in de buurt een bierproeverijtje te doen en een lekker Belgisch frietje te eten. De volgorde waarin is niet zo belangrijk.
Het is wel een gezellig buurtje, als je van het toeristisch deel wegloopt, kom je bij het Manneke Pis museum. Ook opvallend zijn de vele platenzaken in Brussel, gewoon vinyl, dus, in plaats van cd’s.
Volgende pagina:De kerk van Onze Lieve Vrouwe ter Kapelle
.